ԵԹԵ ՊԱՏԵՐԱԶՄՈՒՄ ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ, ԱՅՍ ՎԻՃԱԿՆ ԷԼ ԿՀԱՂԹԱՀԱՐԵՆՔ

Մեր հարցազրույցը Նորավանի համայնքի ղեկավար Սլավիկ ՊԱՊՅԱՆԻ հետ

Պարոն Պապյան, երրորդ տարին է՝ Նորավանի համայնքի ղեկավարն եք: Ո՞րն եք համարում այս ժամանակահատվածում Ձեր կատարած ամենակարեւոր գործը:

-Կարեւոր եմ համարում այն, որ համայնքի բնակիչը, առանց կաշկանդվելու, առանց քաշվելու կանգնում-երեսիս ասում է իր մտածածը, իր կարծիքը, իր առաջարկությունը, ու վստահ է, որ ասածը լսվում է…

-Ավելի կոնկրե՞տ…

-Ավելի կոնկրետ՝ մարդիկ դիմում են իրենց մտահոգող, հուզող, անհանգստացնող հարցերով: Կլուծվեն դրանք, չեն լուծվի, այլ հարց է, բայց՝ անմիջականորեն դիմում են: Հենց հիմա հարյուրից ավելի դիմում կա ձեռքիս տակ համայնքի բնակիչների, հատկապես՝ երիտասարդների անունից, ովքեր ուզում են առանձին ծուխ դառնալ, ընտանիք կազմել, օջախ ստեղծել, առանձին տնտեսություն ունենալ, ինչը նշանակում է մնալ եւ ապրել հայրենի գյուղում: Նման ցանկություն են հայտնել Գեւորգ Գեւորգյանը, Կարեն Գեւորգյանը, շատ շատերը:

-Ե՞վ…

-Խնդիրն այն է, որ համայնքային հողերը վարձակալության են տրված ոչ համայնքի բնակիչներին այն դեպքում, երբ համայնքի բնակիչը, ապրելով գյուղում, զրկված է այդ հնարավորությունից: Օրինականության սահմաններում հողերի մի մասը վերցրել եւ տրամադրել ենք համայնքի բնակիչներին, մյուս տարածքները ետ վերցնելու գործընթացը շարունակվում է…

-Դե կարեւորն այն չի՞, որ հողը մշակվում է…

-Բայց գյուղացու՝ գյուղում ապրելու իմաստը էլ ո՞րն է, որ հող էլ չի կարողանալու մշակել: Իսկ հողին կապվելը գյուղին կապվել է նշանակում, արտագնա աշխատանքի չմեկնել է նշանակում, ի վերջո, գյուղը ապրեցնել է նշանակում: Նորավանն ունի 500 բնակիչ, եւ ընդամենը 4-5 փակ դուռ, բնակչության գերակշիռ մասը երիտասարդներ են, ինչը եզակի վիճակ է համարյա ողջ տարածաշրջանում: Այս ուստարում առաջին դասարանցի չենք ունեցել դպրոցում, բայց ահա նոր ուսումնական տարում 10-ից ավելի առաջինցի կա: Այսօրվա համար դա մեծ թիվ է:

-Բայց, որքան տեղյակ ենք, այնքան էլ հարթ չի ընթանում Նորավանի հողերի՝ նորավանցիներին «վերադարձնելու» գործընթացը՝ ընդհուպ մինչեւ՝ դատարան…

-Հա, նման բան էլ կա: Հարեւան՝ Որոտան համայնքի բնակիչ Աշոտ Ղուկասյանը դիել է դատարան, թեպետ դատաDSC00746խազությունը նրա դիմումի մեջ հանցակազմ չի հայտնաբերել, քանի որ մեր պահանջը օրինական է, իսկ նրա հետ կնքած վարծակալության պայմանագիրը՝ անօրինական: Ես վատ չեմ զգում, որ ասում են՝ ինձ «դատի են տվել»: Հա, հանուն համայնքի շահերի պատրաստ եմ եւ՝ գնում են դատարան, չնայած անիմաստ վատնած ժամանակ եմ համարում: Օրենքի անկատարություն էլ կա, սակայն թող «դատվեմ», բայց կարողանամ Նորավանի համայնքային հողերը հասանելի դարձնել Նորավանի համայնքի բնակչին…100-110 հեկտար հող արդեն ետ է վերադարձվել համայնքի բնակիչներին, ստեղծվել է կոոպերատիվ, որտեղ ընդգրկված մարդիկ վարկ վերցնելով՝ ցանել-մշակել են հողը, իսկ ստացված եկամուտով սպասք գնել կենցաղի տան համար:

-Իսկ հիմա, ինչպես ասում են, սկսենք լավ լուրերից…

-Հա, լավ բաներ էլ ենք արել: ՌԶԳ-ի աջակցությամբ 3 խմոց ենք տեղադրել արոտներում: Ի դեպ՝ 2 հազար հեկտար արոտ ենք բաժանել ֆերմերներին՝ ըստ անասնագլխաքանակի, ինչը նպաստել է գլխաքանակի ավելացմանը, իսկ մարդկանց մեջ ամրապնդել է վստահությունը, որ երբ ավելացնեն գլխաքանակը, կամ՝ որոշեն անասուն պահել, հնարավոր պայմանները համայնքապետարանը ստեղծում է… Իշխանասարի փեշերին գտնվող Նորավանի արոտատեղերը, որ համայքնի բնակիչները մտածում էին, թե տրված է «ուրիշի», բնավ էլ տրված չի եղել: Դա էլ է վստահություն առաջացնում մարդկանց մոտ, որ համայնքը առաջնահերթ է համարում իր բնակչի շահը, նրա հետաքրքրությունները:

Դարձյալ ՌԶԳ-ի կողմից կառուցվել է անասնաբուժարան, որը սպասարկում է նաեւ հարեւան համայնքներին: Անցկացվել է գիշերային լուսավորություն, հիմա աշխատանքներ ենք տանում նաեւ երկրորդական փողոցներում լուսավորություն անցկացնելու համար, նախկինում խմելու ջրից զրկված 2-րդ փողոցում 350 մետր նոր ջրագիծ անցկացվեց, կանոնավոր կազմակերպվում է աղբահանություն: Կարեւոր եմ համարում մեր համայնքից եւ նորավանյան ծագմամբ՝ արցախյան ազատամարտի 7 նահատակների հիշատակը հավերժացնող կոթողի կառուցումը, որի աշխատանքերն ընթանում են:

-Որպես համայնքի ղեկավա՞ր եք պարտավորված զգում, թե՝ որպես ազատամարտիկ՝ նահատակների հուշակոթողի կառուցումը:

-Երկուսն էլ: Բայց՝ երրորդ շարժառիթն էլ կա. Նորավանի նախկին գյուղատեղում բացառիկ նախագծով գեղեցիկ մշակույթի տուն կար, բնակավայրը տեղափոխելուց հետո այն այդպես էլ անուշադրության մատնվեց, չնայած կարող էր այդ տարածքում տեղակայված զորամասին պիտանի լինել, եւ կամաց-կամաց  քանդվում է… Մշակույթի տան երկու գեղեցիկ կամարապատերը կտեղափոխենք եւ կօգտագործենք արցախյան ազատամարում զոհվածների հուշարձանի մեջ: Ի վերջո՝ այսօրվա Նորավանի բնակչությունը սկսվում է նախկին գյուղից, եւ ես ցանկացա այդ ներքին կապը պահպանել նաեւ:

Հուշարձանը կլինի ոչ թե շատ տարածված՝ խաչքարային հորինվածքով, այլ՝ արծվաթեւ, բերդանման, որ պատերազմ հաղթածի հոգեզգացողություն առաջացնի:

 -Բայց պատերազմ հաղթածի՞ նման ենք հիմա…

-Պատերազմ հաղթող ժողովուրդը տնտեսական դժվարություններն էլ կհաղթահարի, ես դրանում համոզված եմ:

-Նորավանն ինչո՞վ է տարբերվում շրջակա բնակավայրերից:

-Նախ՝ ավելի ուշ կառուցված բնակավայր լինելով՝ ավելի բարեկարգ գյուղ է, համայնքի բնակչության 80 %-ն աշխատում է նախկին բնակատեղիում տեղակայված զորամասում: Մարդիկ աշխատանք ունեն, գումար է մտնում յուրաքանչյուր ընտանիք:

-Բայց գյուղամիջում գտնվող նախկին տիպային մանկապարտեզի ավերակ տեսքն ու սեւ խոռոչներ հիշեցնող անպատուհան շինությունը առաջին հայացքից սահմռկեցուցիչ տպավորություն է թողնում եւ ճնշում հոգեբանորեն:

-Ճիշտ եք ասում: Եվ այն դեպքում, երբ Նորավանում մոտ 40 մանկապարտեզահասակ երեխա կա, ու որոշ աշխատող ծնողներ իրենց երեխաներին տանում են հարեւան՝ Աղիտու գյուղի մանկապարտեզ, որտեղի երեխաներն ավելի քիչ են: Մտահոգ ենք այդ հարցով, հետաքրքրված, եւ եթե կարողանանք մանկապարտեզի շենքը վերանորոգել եւ դարձնել գործող, ապա մաքուր խղճով համայնքի հանդեպ նրա՝ ինձ վստահելու պարքտս կատարած կհամարեմ…

-Իսկ գյուղ բերող ճանապարհը՞… Միայն Սիսիան քաղաքի փողոցները կարող են իրենց անմխիթար ու խրամատներ հիշեցնող տեսքով մրցակցել այդ մի քանի կիլոմետր ճանապարհի հետ:

-Դա եւս ցավալի խնդիր է, սակայն ընդամենը 12 միլիոն բյուջե ունեցող համայնքը չի կարող այդ խնդիրը իր ուժերով լուծել: Բայց կարծում եմ, որ ժամանակի հետ անեն ինչ լավ կլինի:

-Դուք բավականին լավատես եք:

-1978 թվականին, դեռ երեխա, Երեւանում թռուցիկներ եմ բաժանել: Այն ժամանակ ես ինձ «աբիժնիկ» էի համարում: Հիմա՝ բոլորովին այլ զգացողությամբ եմ ապրում. Նորավանի  ինքնապաշտպանական առաջին ջոկատներից մինչեւ արցախյան ազատարամտ անցածի, պատերազմ հաղթածի հոգեբանությունը ամենակարեւորն եմ համարում ինձ համար: Եթե պատերազմ ենք հաղթել, տնտեսական դժվարություններն էլ կհաղթահարենք: Կարեւորը՝ պատերազմ հաղթողի հոգեբանությունը պինդ պահելն է…

Զրույցը՝ Արեւհատ ԱՄԻՐՅԱՆԻ

21.01.2015

Մեկ Արձագանքման ԵԹԵ ՊԱՏԵՐԱԶՄՈՒՄ ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ, ԱՅՍ ՎԻՃԱԿՆ ԷԼ ԿՀԱՂԹԱՀԱՐԵՆՔ համար

  1. TONIKYAN says:

    Jer pes mec mardu kariqn uni hay@, hascru joxovrdit en barjrunqin vorin jgtum es, et qez kaprecni.
    Apri erkar MAM JAN, vor es tesak zavak unes

Ավելացնել կարծիք

Ձեր էլփոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պահանջվող դաշտերը նշված են *