Թիվ 10(127), Սեպտեմբեր

ՈՒՍՈՒՄՆԱԿԱՆ ՏԱՐԻ. ԴԱՍՆ ՍԿՍՎԱԾ Է

ԱՌՈՂՋ ԵՎ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՎԱԾ ԵՐԵԽԱՆ ԳԻՏԵԼԻՔ ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ ԱՆՊԱՅՄԱՆ ԿՈՒՆԵՆԱ Չնայած նոր ուսումնական տարին աշխուժություն բերող առաջին զանգի ղողանջով, երկար բաժանումից հետո կրկին իրար հանդիպելու խանդավառությամբ նման էր նախորդ բոլոր առաջին զանգերին, այնուամենայնիվ, այն նաեւ իր առանձնահատկություններն ունեցավ. քաղաքում կրթական նոր

«Ո՞ՆՑ ԵՔ ԷՍՏԵՂ ԱՊՐՈՒՄ»

«ՄԵՐ ՕՐԵՐԻ ԽՐՈՆԻԿԱՆ» Վերջերս հանդիպեցի  վաղեմի ծանոթներիցս մեկին, ով ծնունդով Սիսիանից է, բայց հանգամանքների բերումով 4 տարի է, ինչ ընտանիքով ապրում է արտերկրում: «Ընկերուհիս», թեպետ իր կյանքի անցած 24 տարիների ընթացքում մեկ կամ երկու անգամ էր դուրս եկել Սիսիանից, մեր

ՄՈՒՐԱԴ ՀԱՍՐԱԹՅԱՆ-75

ՀՈԲԵԼՅԱՆ Լրացավ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ, ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիր, ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ, մեր նշանավոր հայրենակից Մուրադ Մորուսի Հասրաթյանի ծննդյան 75 ամյակը: Գնահատելով նրա անուրանալի ներդրումը եւ մեծ վաստակն ու ավանդը հայ ճարտարապետության զարգացման գործում, անվանի ճարտարապետի հոբելյանը պատշաճին եւ

ԵՎ ԴԱՐԻՑ ԵՐԿԱՐ ՁԳՎՈՒՄ Է… ՍՊԱՍՈՒՄԸ

Միշտ երկյուղով, սրդողած, ակնածանքով  եմ գրել զինվորի, հայոց բանակի զինվորի մասին, լինի` նահատակ, լինի` մարտիրոս, լինի` վիրավոր, լինի` ազատամարտիկ: Իմ կարծիքով, գրիչս ուժ է առել, ոգեպինդ ու ջերմաշունչ է դարձել զինվորի սրբազան կոչումից, դերից ու ազգային խորհրդանիշ լինելու իրողությունից: …Հայոց

ՄԻԱԿԸ ԼԻՆԵԼԸ ՆՐԱՆ ՉԻ ՓՈԽԵԼ

Նոր ուսումնական տարվա սկիզբն ազդարարող սեպտեմբերյան առաջին զանգի ղողանջը Անի Միխայելյանին առաջնորդեց արդեն ոչ թե սիրելի դպրոցի դասասենյակ, այլ… պետական բժշկական համալսարանի լսարան: Թիվ 2-րդ միջնակարգ դպրոցի` այժմ արդեն նախկին սանը, որ կարեւոր ձեռքբերումներով եւ հիմնավոր գիտելիքներով է մտնում կյանքի

ԴԱՍՂԵԿԻ ԺԱՄ` 36 ՏԱՐԻ ԱՆՑ

Երբ մեզ հրավիրեցին մասնակցել Սիսիանի թիվ 2 միջն. դպրոցի` 1973-74 ուս. տարվա 10-ի ա-ի շրջանավարտների` «Դասղեկի ժամ` 36 տարի անց» խորագրով ցերեկույթին, արդեն իսկ կռահելի էր նրա իմաստն ու խորհուրդը: Արդեն` հասուն, ոմանք` տատ ու պապիկ, գրեթե բոլորը` ճերմակած, կյանքում

«ԱՆՆՎԱՃ ԵՐԿՐԻ ՎԱՀԱՆԸ»

Տպագրվել է մայոր, լրագրող Մարատ Բաղդասարյանի «Աննվաճ երկրի վահանը» գիրքը, ուր հեղինակը ներկայացնում է Սիսիան քաղաքում տեղակայված թիվ 60913 զորամասի կազմավորման ու անցած մարտական ուղու մի ժամանակահատվածի համառոտ պատմությունը: Ազգային ազատագրական պայքարի` Սիսական աշխարհի կամավոր մարտիրոսների հիշատակին նվիրված այս գիրքն

«ԿՈՒԶԵՆԱՅԻ 30 ՏԱՐԵԿԱՆ ԼԻՆԵԼ, ΄ԱՅՑ…

ՆՐԱՆՔ ԱՊՐՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ԿՈՂՔԻՆ …Հրապարակի աջ կողմում տեսա հին ու համեստ կոշկակարանոցը: Շուջբոլորը շատ բան է փոխվել, բայց հին ժամանակների կոշկարանոցը հնի բեռն ու հին փառքը շալակած` դեռ իր տեղում է եւ … աշխատում է: Շատ շատերի պես ես

…ՈՐ ՄԱՔՈՒՐ ԼԻՆԻ ՄԵՐ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ

ՆՐԱՆՔ ԱՊՐՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ԿՈՂՔԻՆ Առօրյա հոգս ու խնդիրներով ծանրաբեռ, մտազբաղ ու միշտ աճապարող` անցնում ենք փողոցով, երբեմն չնկատելով մեր կողքի մարդկանց: Գուցե նրանց այնքան շատ ու այնքան հաճախ ենք նույն վայրում հանդիպում, որ թվում է` այդ վայրի, այդ տարածքի

ԱՄԵՆԱԹԱՆԿԸ ՎԱՐՊԵՏԻ ԱՆՈՒՆՆ Է

ՆՐԱՆՔ ԱՊՐՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ԿՈՂՔԻՆ 73 տարի է թիկուքում թողել վարպետ Վոլոդյա Ծատրյանը: Աշխատանք գտնելու, «մարդ դառնալու», կայանալու մղումը մրան էլ շատ ույծեցիների նման 1952 թվին տարել-հիմնավորել է սեւ ոսկու քաղաքում, երբ ընդամենը 15 տարեկան էր: Հոր` Ոսկանի բազմանդամ ընտանիքը,

ԽՆԴՐԻ ԼՐՋՈՒԹՅՈՒՆԸ ԳԻՏԱԿՑՎՈՒՄ Է ԱՅՆ ԺԱՄԱՆԱԿ, ԵՐԲ…

Բնական, տարերային աղետները վրա են հասնում առանց մեր կամքն ու ցանկությունը հարցնելու, դրանց դիմակայման համար մեր պատրաստ կամ անպատրաստ լինելու «տրամադրությունը» հաշվի առնելու, եւ, ցավոք, դեպքն արձանագրելուց հետո ենք զգում մեր անզորությունը տարերքի հանդեպ: Վերջին շաբաթների` ռուսաստանյան անտառային հրդեհները առիթ

ՁԵՌՔ ԲԵՐԱԾԸ ՊԱՀՊԱՆԵԼՈՒ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅԱՄԲ

ՃԱՆԱՉԵՆՔ ՄԵՐ ՀԱՅՐԵՆԱԿԻՑՆԵՐԻՆ Ձեռք բերածը պահպանելը շատ ավելի կարեւոր է , քան` նոր ձեռքբերումները, որովհետեւ նոր ձեռքբերումների խթանիչ ուժը արդեն ձեռք բերածի հարուցած խանդավառությունն է: Ուստի ամեն մի մարդ նախորդի աշակերտն է, իսկ եթե նա նաեւ կյանքի փորձ ունի, ուրեմն`