Թիվ 10 – 11, 2014 Նոյեմբեր

ՍԻՍԻԱՆ-40. ԱՆՏԵՐՈՒԹՅԱՆ ՇՈՒՆՉԸ

Հոբելյանական տարեդարձերը առիթ են կրկին ու վերստին բարձրաձայնելու, քննարկելու, արժեւորելու, ի մի բերելու այն ամենը, ինչն առնչվում, կապվում է այդ տարեթվի հետ, միաժամանակ առիթ է համախմբելու, իրար բերելու, միմյանց շուրջ հավաքելու մարդկանց, գնահատական տալու, դասեր քաղելու…Երեւանն ավանդաբար նշում է իր

SPARE- ուսուցիչների տարածաշրջանային հանդիպումը Վրաստանում

Հեկտեմբերի 18-20-ը Թբիլիսիում «Էներգիայի և ռեսուրսների օգտագործում դպրոցական ծրագրի» (SPARE) շրջանակներում կայացավ դասավանդող ուսուցիչների տարածաշրջանային հանդիպումը: Անդրկովկասի երեք հանրապետությունների ուսուցիչներին հյուրընկալել էր ծրագրի վրաստանյան ներկայացուցիչ «ԷկոՎիժն» հասարակական կազմակերպությունը: Հայաստանից մասնակցում էին SPARE ծրագրի հայաստանյան կոորդինատորի` «Տապան Էկո-ակումբ» հասարակական կազմակերպության նախագահ

ԺՈՂՈՎՐԴԱԿԱՆ ԵՐԳԸ ԻՄ ՀՈԳՈՒՑ Է ԲԽՈՒՄ…

Երգչուհի Անուշ Աղաջանյանին հիմա շատերն են ճանաչում Սիսիանում: Ճանաչում են՝ բեմից՝ մեղմանուշ, առինքնող ժպիտով, նազանի, գեղեցիկ: Իսկ երբ հնչում է հոգուց, սրտից, ներաշխարհից բխած մաքուր, զուլալ, անուշ ձայնը, քեզ զգում ես բոլորովին ուրիշ մի աշխարհում՝ աննյութեղեն, հոգեհմա ու մաքրագործ…Հայկական ժողովրդական

ԵՐԵՎԱՆ-2796. ՄԵՐ ՓՈՔՐԻԿ ՀՈՂԻ ՄԵԾ ԵՐԱԶԱՆՔԸ

Երեւան քաղաքի հիմնադրման 2796 ամյա տարեդարձին էր նվիրված Սիսիանի թիվ 5 հիմնական դպրոցում կազմակերպված համադպրոցական միջոցառումը: Ամեն ազգ չէ, որ թիկունքին հազարամյակների պատմություն ունեցող մայրաքաղաք ունի, եւ ամեն մայրաքաղաք չէ, որ իր ժողովրդի խորհրդանիշն է: Երեւանը սիրելի է ամեն հային,

ԲՌՆԱԿՈԹՑԻՆ ՍԻՐՈՒՄ Է ԻՐ ԳՅՈՒՂԸ

Պատմաբան Ղեւոնդ Ալիշանը Սյունիքի Բռնակոթ գյուղի մասին գրել է՝ «Գյուղ մեծ ու հին», իսկ զորավար Անդրանիկն ասել՝ «Բռնակոթի ժողովուրդը հերոս ժողովուրդ է: Եթե նրան մի բան պատահի, ղշի թեւով կհասնեմ նրան օգնության»: Եվ ահա մեծ ու փառավոր անցյալ, յուրքանչյուր ազգի

«ԷԿՈ ԴԵՂԱԲՈՒՅՍԵՐ» ԾՐԱԳԻՐԸ` ՍԻՍԻԱՆՈՒՄ

Պայմանավորված Հայաստանի աշխարհագրական դիրքով` դեղաբույսերը, առհասարակ՝ բուսականությունը, լավագույնն են: Հայկական դեղաբույսերը, իհարկե, կարող են Հայաստանից դուրս էլ ցանել, բայց քանի որ դրանց զորությունը պայմանավորված է նաև աշխարահագրական դիրքով, հետևաբար, օտարերկրացիները գերադասում են հայկական դեղաբույսերը ցանել ու աճեցնել հենց Հայաստանում, որպեսզի

ՆԱՅՈՒՄ ԵՆՔ, ԲԱՅՑ ԱՐԴՅՈ՞Ք ՏԵՍՆՈՒՄ ԵՆՔ…

Կարեն Սահակյանն արդեն 13 տարեկանէ, բայց դպրոց չի հաճախում: Ապրում է ծնողների ու տատիկի հետ: Ապրում է իր առօրյա տխուր կյանքով՝ մեկուսացված հասարակությունից և հասակակիցներից: Նա հենակներով կարողանում է բոլորիս համար հեշտ թվացող քայլերը մի կերպ կատարել, և դա համարում

ԱՌԱՋԻՆ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴԱԿԱՆ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔԸ. ԱՆՈՒՆԸ՝ ԿԱ, ԱՄԱՆՈՒՄ՝ ՉԿԱ…

Սիսիանի տարեգրության մեջ 2014 թվականը մնաց որպես ՀՀ առաջին երիտասարդական մայրաքաղաքի տարեթիվ: Հնարավորությունների անհավասար պայքարում, հաղթելով հայոց հոգեւոր մայրաքաղաք Էջմիածնին, Սիսիանը դարձավ առաջին երիտասարդական մայրաքաղաքը: Ժամանակի անցուդարձի մեջ մոլորված եւ մոռացված Սիսիանի կյանքում այս փաստն ասես հույսի շող էր, որ

ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԱՂՈԹՔԸ ՆՈՒՅՆ ՆՊԱՏԱԿԻ ՀԱՄԱՐ ՇԱՏ ԶՈՐԱՎՈՐ ԲԱՆ Է

425 թվականին, երբ մեր հայրենիքը գտնվում էր երկու հզոր կայսրություններ արանքում, ու քաղաքական ապագան էլ առաջիկա դարերի համար մշուշոտ էր, 4 մարդ մի այլ տեսիլ ունեցան մեր ազգի զավակների հավիտենական ճանապարհի համար: Այդ տեսիլի շնորհիվ էր, որ 5-րդ դարը կոչվեց

ՄԱՐԻԱՄ ԳևՈՐԳՅԱՆԻ ԳՐԱԿԱՆ ՏՐՈՓՆԵՐՆ ՈՒ ՁԱՅՆԸ

Մարիամ Գևորգյանի պոեզիայի գեղագիտությունը հիմնապես  բովանդակում են բնական ձայնարձակումները, որոնք տող առ տող հնչում են հանգույն ալյաց, ծառասոսափի, բացվող պատուհանի, բաց երակահոսության (առանց լերդացման), անձրևաթափի, արցունքաշիթի: Սեղմապես՝Պոետի գրականությունը հատկանշվում է պարզության ու թարմության շնչաբերականությամբ, Ձայնով՝ զրուցողի իմաստուն, ՍԻՐԱԼԻՐ հանդարտությամբ, ոչթե՝

ՄԻՇՏ ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ ՄՆԱՑԵՔ ՁԵՐ ԵՐԴՄԱՆԸ

Հոկտեմբերի 3-ին տոն էր Սիսիանի պետական քոլեջում: Տոնում էին «Քույրական գործ» մասնագիտության հիմնադրման 20 ամյակը: Արդեն 20 տարի քլոեջում կրթվում են բուժքույրեր, որոնք համալրել եւ համալրում են տարբեր հիվանդանոցների աշխատակազմերը: Տոնական օրվա ընթացքում «Քույրական գործ» մասնագիտության ուսանողները ողջունեցին և բարի

ԱՅՍ ԱՇԽԱՏԱՆՔԸ ՇԱՏ ԵՄ ՀԱՎԱՆՈՒՄ. ԱՅՆ… ՇԱ՛Տ ՍԱՀՅԱՆ Է

Քանդակագործ Գետիկ Բաղդասարյանի այս աշխատանքը նվիրված է Համո Սահյանի ծննդյան 100 ամյա հոբելյանին եւ պիտի տեղադրվի պոետի՝ Լորում կառուցված տուն-թանգարանի բակում: Քանդակը վաղուց պատրաստ է, եւ Գետիկի արվետանոցում համբերատար, լուռ, խոհուն, ինչպես ինքը՝ պոետն էր, սպասում է իր տունդարձին: «Այս